Gefladder en gekwetter bij Vogelvreugd

Met bijna 200 vogels in de tentoonstelling was het dit weekeinde een gekwetter van jewelste bij de jaarlijkse tentoonstelling van Volière Vereniging Vogelvreugd. En al die vogels moesten ook nog eens worden beoordeeld door erkende keurmeesters om te bepalen welke zebravink het mooiste is en welke waterslager het beste zingt.
In het organiseren van zo’n tentoonstelling zit overigens veel werk. ,,Woensdag werden alle vogels gebracht. Donderdag werden ze allemaal gekeurd. Vrijdagavond zijn we uiteindelijk open gegaan”, vertelt Piet Witteman. ,,Toen hebben we Ton Rietveld en Hans Alberda geëerd. Die zijn al veertig jaar lid van de vogelbond.”

Wanneer de beoordelingen van de keurmeesters worden besproken, klinken de gesprekken soms als die in een willekeurige sportschool. Eiwitten en afslankkuurtjes zijn aan de orde van de dag. ,,In de aanloop naar zo’n tentoonstelling volgen de te dikke vogeltjes gewoon zo’n kuurtje”, legt Witteman uit. ,,De Nederlandse bond stelt de standaard op. Zo mag een Reza Español niet groter zijn dan 11,5 centimeter. In dat geval kweek je de kleine vogels door.”

Bij de zangkanaries gaat het niet om het uiterlijk. ,,Ze zijn getraind om te zingen zodra het licht aan gaat”, zegt Rietveld. ,,De keurmeesters zetten ze in groepjes van vier voor zich op tafel en dan moeten ze in een half uur zo mooi mogelijk zingen.” Een snelle berekening geeft aan dat de keurmeesters dan zes uur bezig zijn met de zangvogels van Vogelvreugd. ,,Ze hebben er wel een flinke taak aan”.

Met zijn vogels is Rietveld dagelijks wel 2,5 uur bezig. ,,Als ik opsta, dan ben ik een uur bezig. Ik geef ze water en eten. Eens per week maak ik ook de hokken schoon. Maar in het kweekseizoen ben je langer bezig. Er worden nesten gebouwd, de eieren worden gecontroleerd en de jonkies worden geringd.”

In het pand aan het Raamveld is een donkere kamer. De waterslagers en de harzers. Rietveld doet de tl-verlichting aan en haalt de gordijnen voor de kooitjes weg. Langzaam maar zeker merken de waterslagers dat de aandacht op ze is gevestigd en beginnen ze te zingen. ,,Als die gordijnen er niet hangen, dan zingen ze de hele dag door en worden ze schor”, legt Witteman uit.
De gordijntjes gaan weer dicht en vervolgens opent Rietveld de andere gordijnen. Het duurt even voor de waterslagers stil zijn. Maar dan beginnen de harzers aan hun lied. ,,Hoor je dat?”, vraagt Rietveld. ,,Dit is heel anders. Zij zingen veel zachter.”

In de gang staan de parkieten en de tropenvogels tentoongesteld. Opvallend zijn de gouldamadines. Kleurrijke vogeltjes waarvan de mannetjes een felpaarse borst hebben. Het zijn net fladderende schilderijtjes.

,,Bezoekers die niet zo veel kennis hebben van vogels vinden dit vaak de mooiste”, zegt Witteman.
Maar de mooiste tropenvogel volgens de keurmeesters? Dat was de zebravink van Witteman.

Uit: Dagblad Kennemerland 5-12-2016

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *