‘Ik heb niet het gevoel dat het af is’

In de documentaire ‘A Life Before This’ volgt de Beverwijkse documentairemaakster Steffie van Rhee het nieuwe leven van Constance Malcolm. Ramarley Graham, de zoon van Malcolm, werd op 2 februari 2012 in zijn eigen huis in The Bronx doodgeschoten door een agent van de New York Police Department. Sindsdien zet zij zich als activiste in en is zij op zoek naar gerechtigheid voor haar zoon en andere slachtoffers van politiegeweld.

,,Ik ben in de zomer van 2015 begonnen aan deze documentaire”, vertelt Van Rhee. ,,Ik wilde een verhaal in beeld brengen dat ik niet ook in Nederland had kunnen maken. Toen was dit thema al een tijdje gaande in Amerika. Nu zijn we een jaar verder en is er eigenlijk nog niks veranderd.”

Activiste
Dat jaar dat Van Rhee Malcolm volgde is teruggebracht tot een korte film van 21 minuten: ,,Ik spreek nog steeds met haar af en ik volg haar nog steeds. Ik heb nou een film, maar ik heb nog niet het gevoel dat het verhaal klaar is. Door het meelopen ben ik zelf eigenlijk ook een klein beetje een activiste geworden.”

,,Met de camera is het makkelijk de afstand bewaren. Maar je gaat er op de een of andere manier toch in mee. Zo was er een protestmars van het huis van Graham in The Bronx naar het centrum van Manhattan. Dat is toch een afstand van 17 kilometer. Ik dacht bij mijzelf ik spring even op de metro, film het begin en daarna ga ik met de metro naar het eindpunt om daar te filmen. Maar het kwam niet meer in mij op om te stoppen met lopen. Je ziet al die mensen die echt de dag vrij hebben genomen gewoon zodat ze mee kunnen lopen.”

Door deze film weet Van Rhee ook veel meer wat ze wilt in het leven: ,,Ik weet nu dat ik echt dit soort social justice-documentaires wil maken. Ik ontmoet veel dezelfde soort mensen. Die willen gewoon geen geweld. Het is heel vredelievend. Maar je merkt ook dat zulke verhalen schuren. De politie probeerde ooit mijn camera af te pakken. Dan weet je wel dat je iets raakt.”

Portretjes
,,Wat voor mij de grootste verandering is met de School voor Journalistiek waar ik in Utrecht studeerde, is dat ik nu veel meer de grens op zoek als activist en filmmaker. Ik doe hier in New York ook vaak research voor andere documentairemakers. In Nederland kwam leerde ik vooral om korte portretjes in een paar uur te maken. Maar ik ben liever een paar weken bezig. Ook bewaar ik minder afstand met de hoofdrolspelers. Ik heb in Nederland ooit de documentaire ‘Hear me Out’ gemaakt met mede-student Martijn Wüts. Toen wilde ik echt wel afstand houden. Daar ben ik nu iets van afgestapt omdat bij dit soort verhalen het belangrijk is om een band op te bouwen.”

De vertoning van de documentaire op het New York Short Film Festival is niet de première van de film: ,,We hebben op mijn school, The New School, een mooie première gehad. Daar zat ook een gesprek bij met mij en Constance. Dat was wel bijzonder. Ze had hem al gezien en had me gesmst dat het goed was. Maar toen iemand het haar vroeg op het podium was ze helemaal vol lof. Dat ik haar zoon eer aan had gedaan en dat ze blij is dat er jonge mensen zijn die dit soort verhalen willen vertellen.”

Inmiddels denkt Van Rhee ook na over een vervolg op A Life Before This. ,,De politieagent die Ramarley doodschoot is nooit vervolgd geweest. Alle zaken werden geseponeerd. Het enige dat nog kan gebeuren is dat hij eind november door het tuchtcollege wordt ontslagen. Dat soort zaken zijn vrij te bezoeken maar heel veel mensen die ik spreek weten dat gewoonweg niet. Ik wil daar graag een film van maken. Alleen over die dag bij het tuchtcollege. Voor de agent en Constance is het de eerste keer in lange tijd dat ze elkaar weer zien en voor haar en Ramarley de laatste kans op gerechtigheid.”

Uit: Dagblad Kennemerland 01-11-16

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *