Schandalig San Francisco

De Europese uitstraling van de totaal verschillende wijken, de aanwezigheid van misschien wel ’s werelds meest beruchte gevangenis en de unieke ligging tegen een steile heuveltop. We hoeven je als Amerika-fan vast niet uit te leggen hóe bijzonder de stad San Francisco is. Maar als je aan San Francisco denkt, denk je dan ook aan een serie smeuiige schandalen? Denk je bijvoorbeeld aan het feit dat San Fran ooit een ongekroonde keizer had die juist die bijnaam met hoge boetes in de kiem probeerde te smoren? Wél als je meegaat op een citytour door schandalig San Francisco: een uitgebreide wandeling langs het Frisco dat verder gaat dan Lombard Street, Fisherman’s Wharf en de Golden Gate Bridge

Waarom in een prijzige hop-on-hop-off-bus stappen als het zowel goedkoper als leuker kan? In steden als San Francisco vertrekken namelijk vanaf verschillende plekken begeleide wandeltochten die langs plekken komen die je vanuit bijvoorbeeld zo’n bus niet krijgt te zien. Nog veel belangrijker: tijdens een stadstour worden er dingen verteld die je anders nooit te weten was gekomen. En misschien wel het beste van allemaal is dat dit soort rondleidingen goedkoop en in wezen zelfs gratis zijn. Wandelingen als de Secrets, Scandals and Scoundrels Tour werken met een name-your-own-price-principe: je mag daarmee na afloop betalen wat de tour volgens jou waard was.

Ding Dong Daddy of the D Car Line
In het geval van de hierboven genoemde rondleiding gaat jouw wandeling, onder begeleiding van een vrijwillige stadsgids, langs plaatsen waar, op z’n zachtst gezegd, opmerkelijke gebeurtenissen hebben plaatsgevonden. De Secrets, Scandals and Scoundrels Tour begint voor de deur van de onvolprezen chocoladezaak Ghirardelli in het financiële district van de stad. Hier ontmoet je tevens jouw gids voor de tocht die in totaal zo’n twee uur tijd in beslag neemt. De start bevindt zich direct aan het drukke kruispunt tussen Market Street en New Montgomery Street, waar zowel de trams als de BART (Bay Area Rapid Transit) samensmelten tot een druk verkeersplein dat indirect de aanleiding vormt voor het eerste schandaal, namelijk dat van de zogenaamde Ding Dong Daddy of the D Car Line.

Francis Van Wie werkte als conducteur op een van de trams – de F Car Line, om precies te zin. Van Wie was een ietwat dikkige, kalende man met jampotglazen als bril. Van Wie hield van vrouwen. Hij hield zelfs zoveel van vrouwen dat hij in 1945 werd opgepakt voor het feit dat hij met vijftien vrouwen tegelijk was getrouwd – destijds een record in de staat Californië. Hij leerde zijn lesje echter totaal niet. In 1953 sloeg de politie hem opnieuw in de boeien, dit keer omdat hij met vrouw nummer zestien trouwde zonder daarvoor eerst te scheiden van vrouw nummer veertien. En in 1959 herhaalde Van Wie het kunstje gewoon opnieuw, dit keer met vrouw achttien en vrouw negentien. Het zorgde voor smeuiige krantenkoppen in San Francisco en een groot schandaal voor de trammaatschappij die toch verantwoordelijk was voor het vervoer van keurige burgers. Francis Van Wie zelf werd prompt omgedoopt tot Ding Dong Daddy of the D Car Line. Laten we daarbij gelijk maar even een onjuistheid uit de lucht helpen: Van Wie werkte op de F Line, niet op de D Line. Volgens journalist Stanton Delaplane bekte D Line gewoon iets beter.

De Cable Car Nymphomaniac
Het schandaal van de Ding Dong Daddy of the D Car Line is bij lange na niet de enige schande rondom het openbaar vervoer in San Francisco. In 1964 stonden het netwerk andermaal voor schut toen de Hyde Street Cable Car een onverwachte beweging maakte waarbij een 29-jarige vrouw tegen een van de palen in de kar werd geworpen. De botsing maakte bij deze vrouw, als we The San Francisco Chronicle mogen geloven en quoten, ‘gevoelens los die diep in een donkere kast in haar brein verborgen lagen’. Met andere woorden: de vrouw claimde dat haar verwondingen tijdens het ongeluk een zekere seksuele drive hadden losgemaakt die er toe leidde dat ze nu al meer dan honderd minnaars had gehad. Ze klaagde het vervoersbedrijf uiteindelijk aan voor een schamele $500.000. Het erge is nog dat ze daadwerkelijk een bedrag kreeg toegekend. Een jury gaf $50.000 in de hoop dat de vrouw het zou gebruiken om professionele hulp te zoeken. Geloof je het niet? In 2015 kwam er nog een musical uit gebaseerd op deze schandalige gebeurtenissen genaamd, je raadt het al, The Cable Car Nymphomaniac.

Keizer Norton
Als je verder loopt langs de verschillende straten van onder meer Embarcadero is het moeilijk voor te stellen dat een nu zo goed gereguleerde stad als San Francisco ooit toebehoorde aan een keizer. Inderdaad – een keizer in de Verenigde Staten. Dat brengt ons bij het volgende schandaal, waarvoor we flink terug in de tijd moeten: naar 18 september 1859. Op die dag verscheen een nogal vreemde aankondiging in San Francisco Bulletin. ‘Op dwingend verzoek en verlangen van het merendeel van de burgers roep ik, Joshua Norton, mijzelf uit tot Keizer van deze Verenigde Staten’. De bewoners van San Francisco zagen er de humor wel van in en in de jaren die volgden werd Keizer Norton I een plaatselijke bekendheid. Gekleed in mariniersuniform met schouderkwasten en een hoed met struisvogelveer liep de excentrieke schooier, eveneens voorzien van een sabel, door de stad. En San Francisco ging mee in zijn fantasie. Hij at gratis in restaurants, reisde voor niets met het openbaar vervoer, bracht zijn eigen munt (de IOU) uit en verzon bizarre wetten (iedereen die zijn stad ‘Frisco’ noemde, moest $25 boete betalen). Het verhaal gaat zelfs dat toen Keizer Pedro II van Brazilië San Francisco bezocht, hij een formele ontmoeting had met Norton I. Op 8 januari 1880 overleed Norton na een beroerte. ‘De koning is dood’, kopte The Chronicle. Een paar dagen later bezochten ruim 10.000 trouwe aanhangers de begrafenis van de enige Keizer van Amerika. Nu – anno 2016 – is de herinnering aan Norton I grotendeels verdwenen, maar lijkt zijn nagedachtenis de Verenigde Staten nog steeds een beetje te beïnvloeden. Zo schijnen de inwoners van San Francisco nog altijd een hekel aan bijnamen als Frisco te hebben, hoewel de afkorting San Fran pas echt volledig wordt afgekeurd.

De madame van Nob Hill
De wandeling leidt uiteindelijk naar Nob Hill: de wijk die thuis is voor onder meer Lombard Street en waar het vanwege ouderwetse kapperszaken Victoriaanse huizen soms lijkt alsof de tijd er heeft stilgestaan. Het is maar goed dat dit niet letterlijk is gebeurd, want anders hadden we hier nog steeds te maken met schandalen als die van de madame van Nob Hill. Mabel Janice Busby werd in 1903 geboren in Oregon en verhuisde in 1924 naar San Francisco, waar zij de naam Sally Stanford aannam. Van 1940 tot en met 1949 was ze onder die naam de madame van een van de meest beruchte bordelen van San Francisco aan Pine Street. Dat is op zich niet zo bijzonder, ware het niet dat Chronicle-columnist Herb Caen bij hoog en laag beweert dat de Verenigde Naties in dit bordeel zijn opgericht. Dat baseert hij op het gegeven dat een aantal deelnemers van de conferentie in 1945, waarbij de VN werd opgericht, nogal vaak werden gespot in Sally’s tent. Overigens leek een reputatie als dé hoerenmadame van San Francisco haar latere loopbaan niet in de weg te staan. In 1950 opende Sally een succesvol restaurant in Sausalito, een klein dorp direct aan de overkant van de Golden Gate Bridge, terwijl ze in 1976 zelfs werd benoemd tot burgemeester van het stadje. In 1985 werden zij en haar hondje Leland geëerd met een drinkfonteintje bij de veerpont.

Uit: Amerika Only, Winter 2016

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *