Teleurstelling voor Van Belzen

,,Één, twee.” Pats, Pats. De vechters dansen met hun trainers door de warming-upzaal. Het ruikt naar tijgerbalsem. ,,Hoger!”, gevolgd door een high kick. Gejoel. In de ringt valt een voltreffer. De coaches die door het raam de zaal inkijken knikken goedkeurend. ,,Goeie stoot. Nu een knie!”
Voor de eerste keer organiseerde Team Spirit zondagmiddag open clubkampioenschappen. Een gala in de volksmond. Van heinde en verre waren vechters gekomen om zich met elkaar te meten in de Beverwijkse ring. Mejiro Gym, Vos Gym, Loeks Gym, allemaal waren ze vertegenwoordigd.

De stoelen in de dojo zijn bijna allemaal bezet en tot ver achterin de zaal staan de toeschouwers aandachtig te kijken. En af en toe weer dat gejoel. Wanneer iemand vol het gelaat van zijn tegenstander raakt. Of wanneer er iemand knock out gaat. Applaus is er voor de scheidsrechter, die er met een katachtige reflex voor zorgt dat Max Turing (Sokudo Gym) niet door Iwan Jellema (Loeks Gym) uit de ring wordt geslingerd.

Boven zijn Dylan Massier (C-klasse tot 82,55 kg) en Jos van Belzen (B-klasse tot 69,85 kg) bezig met hun voorbereidingen. De handen zijn ingetapet en de warming-up is in volle gang. Massier knalt met zijn vuisten en benen op de stootkussens van trainer Brian Douwes. Ze wisselen door. Het is nu de beurt van IJmuidenaar Van Belzen, die afsluitend de hoofdpartij vecht tegen Aslan Petronilla (Vos Gym). De B-klasser stoot op zijn trainer. Zijn teamgenoot houdt zichzelf warm door er af en toe wat combo’tjes uit te gooien. Af en toe staart hij door het raam naar zijn tegenstander Vernon Plet (Vos Gym).

En dan mag Massier naar de ring. Drie rondes van twee minuten. Drie rondes lang weer de vechter van Team Spirit de controle vast te houden. Plet wankelt al in de eerste ronde na een klap op het hoofd. Massier wint op punten. Met een flinke snee net boven zijn linkeroog neemt hij zijn trofee in ontvangst. ,,Ik ben tien jaar ouder geworden”, roept zijn moeder.

,,Dit ging lekker”, sprak de winnaar na afloop. ,,Maar er zijn altijd verbeterpunten.” Tussendoor neemt hij de complimenten in ontvangst. ,,Goed gevochten.” ,,Sterk gecontroleerd.” Massier vervolgt zijn verhaal. ,,Je moet altijd komen om te winnen. Brian, mijn trainer, vertelde dat ik rustig moet blijven en naar de hoek moet luisteren. Dan zou het goed komen. Dat was ook zo. Ik heb bijna niks geïncasseerd.”

Van Belzen is dan inmiddels ook klaar met zijn hoofdgevecht. En die liep uit op een teleurstelling. Hij drijft zijn tegenstander vaak goed in de hoek. Maar na vier van de vijf rondes loopt hij een snee op vlak bij zijn oog. De vechter wil graag door. Maar de scheidsrechter oordeelt anders: Einde partij, wuift hij. De bel is onverbiddelijk.

Uit Dagblad Kennemerland 27-02-2017

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *